Yürüyüş

Etrafımızı her karanlık gördüğümüzde karanlığa sitem mi etmeli yoksa öyle güneş olmaya gerek yok etrafımızı aydınlatsak o bile yeter mi demeliyiz?

Biz olana bizi biz yapana mı? Aydınlığa, yüzümüze vuran, gözümüzü kamaştıran güneşe mi yürümeliyiz?

Kararsızlıklar, karamsarlıklar ve keşkeler hayatımızı saran sarmalayan örümcek ağları olmamalı hayatımızda. Bizi kendimiz yapan, kendimizi gerçekleştirmemize yardımcı olan kişiler, etkenler olmalı yanı başımızda.

Önemli olan kendini nerede kaybettiğin değil, nerede bulduğundur. Onun için etrafımızdaki bu güzelliklere sahip çıkmalı ve özümüzü bulmalıyız. Arayış içinde olmanın bir eksiklik değil gelişmek ve değişmek adına çok önemli ve güzel olduğunu fark etmeli, bundan tat almaya gayret göstermeliyiz.

Bahaneler üretmek, şikâyetçi olmak bir şeylerden ya da kişilerden, işin kolay olanı. Zor olan, zor olarak görülen ise kendimizi tanımamız ve ne istediğimizi bilmemizdir. Bunu bildikten sonra zaten iyi olan, güzel olan avuçlarımıza kendiliğinden konacaktır. Tüm istenilen ve iyi olanların bizlerle olması dileğiyle.

Kadir KOLTUK