Mevsim bahar. Dışarıda oldukça güzel bir hava var. Biz evimizdeyiz. Bugünün en şansızları bebekler sanıyorum. ‘Nasıl bir dünyaya doğduk?’ derlerdi diyebilselerdi. Umut ediyoruz ki onları bekleyen tek talihsizlik bu olsun. Ve yaşamlarında başkaca ayaklarına taş değmesin. Çocuklar için de aynı oranda üzgünüz tabi. Güzel günler görmeyi umuyoruz yakında. İyi şeylerin kötülüklerden geçerek gelmek gibi bir tarafları vardır. Belki bu, onların kıymetini daha iyi bilebilmemiz için yaşanması gerekendir. Maalesef medeniyetler ilerlediklerinde kendilerini yok etme eğilime de geçiyorlar. Belki her şeyde olduğu gibi medeniyetin de ulaşabileceği bir zirve noktası var ve sonrası kazanış değil kaybediş hanesine yazmaya başlıyor. Böyle olmamasını ummaktan başka yapacak bir şey yok. Dileyelim ki dünya biraz olsun bizim yokluğumuzda kendini yenilemiş olsun.
BİR BEBEK DOĞDU
Ne tuhaf değil mi güzel bir şeyin kendine ve dünyaya ölüm getirmesi
Sonra bir adın oluyor
Herkes seni o isimle çağırıyor
Biraz daha büyüdüğünde
Başka isimlerinin de olduğunu öğreniyorsun
Hiçbir şeyin suçlusu değilken bile
Aslında bir şeylerin suçlusu olduğunu öğreniyorsun
Öfke duyuyorlar öfke duyuyorsun
Bağırıyorlar bağırıyorsun
Gülüyorlar
Gülüyorsun
Yani tekil olarak herkes iyi de - ya da hepimiz kendimizi öyle biliyoruz-
Çoğul halimizin kurbanı oluyorsun
Kim olmak istediğin kim olduğunu pek değiştirmiyor buralarda
Ne yaparsan yap seninle geliyor gölgeler
Gölgeler, onlar her yerdeler
Ayağın tökezlese sevinecek birileri hep var
Oysa sen onlara hiçbir şey yapmadın
İnadına duruyorsun işte o gün ayakta biraz da
Düşünce kinleniyor, kirleniyorsun bu yüzden
Bu yüzden öfkene tohumlar atıyorsun istemeden
Kızgın kırgın yalnız kalabalıklardan biri oluyorsun belki
-Oysa hiç böyle olsun istememişlerdi-
Bu döngünün dışına çıkmak geliyor gün gün içinden
Çırpındıkça duvarlar, duvarlar örüyorsun
Bir gün şayet bulursan minik bir pencere-ki bu bence sanatın dallarından biri olabilir-
Ve bulursan aynı güne bakanı pencerede
Bulursan bulurlarsa se, sa
Ne derlerse desinler yaşamak şansa
Ama en çok şansızlığa düğümlü
-İyi şeyler söylemek isterdim bebek sana-
-beni anlamadığına seviniyorum-
Tut şimdi parmaklarımı
Yapalım parmak dansı
1978 yılında Niğde’de memur bir aile...
“Aynur Görmüş” Kimdir? 17 Şubat...
2005 yılında Günlerden Bir Gün romanı ile ede...
İstanbul’da doğdum, Pertevn...
1976 yılında İstanbul’da doğdu. Y...
1975 yılı Düzce doğumludur. Anadolu üniver...
1974 yılında doğdu. Amasya Merzifonludur....
1986 yılı Bulgaristan doğumlu olan İbrahim Ko...
Almanya’da doğdum. İlköğretim 1. sınıfı...
İlkim öz, Ankara doğumlu olup Hacettepe ünive...
...
1974 yılında Denizli’de doğdu. İstanbul...
Orçun Oğlakcıoğlu 1974 yılında Denizli’...
1989 yılında İstanbul Lisesi'nden, 1993'te...
