Sen geldin biliyorum Gök gürüldemeden göğüs kafesime düşen yıldırım Kırmızı ışık yanmadan Susan yanım Tohum düşmeden Filizlenen umutlarım Sendin biliyorum Rüzgar esmeden Uçuşan heyecanım Gün doğmadan ruhumu kamaştıran sabırsızlığım Bahar gelmeden açan erguvan rengi umutlarım Sendin biliyorum S...
Duvar Orada mısın Muhsin Abi. Dün hiç görüşemedik, kızdın mı? Kızmak neyi değiştirir ki? Geçen zamanı geri alamazsın. Bunu bildiğini biliyorum. Bazen bildiği şeyleri başkasından duymak insanın hoşuna gidiyor. Defalarca kez seyredilen Kemal Sunal filmleri gibi. Hep yeni bir şey mi öğrenelim...
Yaşamın kalitesi, büyük ölçüde aldığımız kararların niteliğine bağlıdır. Ancak yapacağımız bilinçli seçimlerle, dengeli, sürdürülebilir ve sağlıklı bir yaşam süreci inşa edebiliriz. İnsanın sağlıklı ve dengeli bir yaşam sürmesinde elbetteki bir çok faktör etkili oluyor. Bunlardan genetik fak...
"Ahh… Nasıl yandı canımız, değil mi?" Haberlerden izlerken bile nefes alamadık. İçimiz kavruldu. çığlık çığlığa, cayır cayır yandı evimizin, ciğerimizin bir parçası. çaresizlik, insanın en ağır imtihanlarından biri. Elin kolun bağlı, sadece izliyorsun. Olan bitene tanık olmak...
Derinden bir kör düştü gönüle, Diyarı gurbet yaradır, neylersin. Dünya denilen şu hanede Toprağın kokusu hasrettir, bilesin. Ah... başını eğme ey garip, Senin de feryadını duyan Tanrı... Senin de yükünü hissedecektir, Bir gün güneş doğacaktır sana da. İçinde bir yangın yanar usul...
“çiçek şifacısı Keramettin Bilgehan’ a…” Güneş yükseldiğinde uyanan kasaba insanlarından sadece bir ikisi sahilde yürüyüş yapıyordu. Saatten bağımsız, mevsim yaz. Güneş ışığının insan ruhunda yarattığı yeni...
Etrafımızı her karanlık gördüğümüzde karanlığa sitem mi etmeli yoksa öyle güneş olmaya gerek yok etrafımızı aydınlatsak o bile yeter mi demeliyiz? Biz olana bizi biz yapana mı? Aydınlığa, yüzümüze vuran, gözümüzü kamaştıran güneşe mi yürümeliyiz? Kararsızlıklar,...
Bir resim çizdim gökyüzüne, Güzelliği sana benzedi. Toprağı, gözlerinin kahverengisine; çiçekleri, dudaklarının pembesine; Ağaçları, o narin, ince beline; Dalları, kadife parmaklarına benzedi. Kelebeğin kanatları, kirpiklerine; Uçurtması, saçının süzülüşüne; Rüzgârı, ten...
Gözler yok! Paramparça! El, kol, bacak, beyin. Etraf sanki kanlı tarla... ölüm kusmakta, Yeryüzünün bir yerinde canlı bomba! Erken alır dünyadan, böylesi ölüm herkesi. Tamamlanmamış hayatlar; kalır bakiyesi. Yine döner de dünya, Amma velakin çoğalır sabıkası... Ben “öl...
Hafif yağmurlu, gri bulutlu bir pazar günüydü. Sonbaharın ilk haftasıydı, sarı sıcak yaz yerini toprak rengi tonların ahengine bırakıyordu yavaş yavaş. Yakın arkadaşım aradı o gün beni. ''Pazar günü evde oturulmaz, hadi gezelim'' dedi bana. Birlikte Feriköy'deki ‘’Antika Paz...
Yeşilime, mavime, toprağıma, suyuma, insanıma, Vatanıma… İçimden hep ağlamak geliyor. Sadece ağlamak. Böyle ne bileyim boğazımda bir yumru, yutkunmak zor, dolaşıyorum öylece. Göğüs kafesim bir sıkışıyor, bir sakin. Hep dudaklarımın ucunda düğümleniyor isyanlarım. Ah bir bilsen o is...